Bir çoxları hesab edir ki, üç saatlıq rok-konsert insan imkanlarının son həddidir. Lakin Prins bu təsəvvürü tamamilə dəyişdirən sənətçilərdən biri olub.
Lent.az xarici mediaya istinadən xəbər verir ki, o, axşam saatlarında səhnəyə çıxır, səhər açılana qədər ifasını davam etdirirdi. Tamaşaçılar yorğun halda zalı tərk edir, səhnədəki avadanlıqlar isə saatlarla işləməkdən isinirdi.
Bu, sensasiya yaratmaq üçün uydurulmuş əhvalat deyil, Prinsin həyatında dəfələrlə yaşanmış adi gecələrdən biri idi.
Prinsin adı bu göstərici ilə Ginnesin Rekordlar Kitabına düşməsə də, onun gecə marafon-konsertləri haqqında çoxsaylı şahid ifadələri mövcuddur.
Məşhur çıxışlardan biri Londondakı O2 Arenada baş tutub. Rəsmi konsert təxminən iki saat yarım davam etdikdən sonra musiqiçi Indigo2 klubuna yollanaraq gecənin sonuna qədər ifasını davam etdirib.
Rəsmi proqram başa çatdıqdan sonra Prins paltarını dəyişir, yenidən səhnəyə çıxır və fortepiano və ya gitara arxasında saatlarla musiqi ifa edirdi. Tamaşaçılar zamanın necə keçdiyini hiss etmirdi. Səhər açıldıqda məlum olurdu ki, musiqiçi artıq yeddi saata yaxın fasiləsiz səhnədədir.
Bu müddət ərzində nə fasilə verirdi, nə də uzun istirahət edirdi. Sadəcə ara-sıra bir qurtum su içir, sonra yenidən ifasını davam etdirirdi.
Bu qədər dözümlülüyün sirri nə idi?
Mütəxəssislərin hesablamalarına görə, rəqs, gitara ifası və aktiv səhnə hərəkətləri ilə müşayiət olunan konsert zamanı saatda təxminən 400–600 kilokalori sərf olunur.
Bu rəqəmi yeddi saata vurduqda təxminən 4 min kilokalori alınır ki, bu da 42 kilometrlik marafon qaçışı zamanı sərf olunan enerjiyə yaxındır.
Prins isə sadəcə səhnədə dayanıb oxumurdu. O, daim hərəkətdə olur, rəqs edir, gitara solo ifa edir, mürəkkəb səhnə hərəkətləri nümayiş etdirirdi.
Onun vokal imkanları da diqqət çəkirdi. Saatlarla yüksək registrdə oxumaq əksər ifaçılar üçün mümkün olmasa da, Prins nəfəs texnikasına mükəmməl yiyələndiyi üçün səsini uzun müddət qoruyub saxlaya bilirdi.
Sağlam həyat tərzi də bunda mühüm rol oynayırdı. O, vegeterian idi, spirtli içki qəbul etmir, siqaret çəkmirdi və daim məşq edirdi.
Onun yaxın çevrəsinin və pərəstişkarlarının sözlərinə görə, musiqi bitəndə səhnəni tərk etmək istəmirdi. Buna görə də proqramı daim yeni improvizasiyalar, köhnə mahnılar, digər ifaçıların əsərlərinə etdiyi kaverlər və uzun funk improvizasiyaları ilə uzadırdı.
Bəzən hətta səhnədəki musiqiçilər belə növbəti dəqiqədə hansı mahnının səslənəcəyini bilmirdilər.
Bu marafonları izləyənlər deyirlər ki, bir neçə saatdan sonra tamaşaçı olmaq hissi yox olurdu. İnsan özünü sadəcə konsert izləyicisi deyil, həmin musiqi aləminin bir hissəsi kimi hiss edirdi.
mədəniyyət saatlarla səhnədə olan ifaçı kimdir
Mənbə: lent.az